Shloka 68
यं पश्यन्ति ब्राह्मणा: साधुवृत्ता: क्षीणे पापे मनसा वीतशोका: । त॑ निष्पतन्तं तपसा धर्ममीड्यं तदभकक्त्या वै विश्वरूप॑ ददर्श | दृष्टवा चैनं वाड्मनोबुद्धिदेहै: संह्ृष्टात्मा मुमुदे वासुदेव:,जिन्होंने मनसे शोक-संतापको सर्वथा दूर कर दिया है, वे सदाचारी ब्राह्मण पापोंका क्षय हो जानेपर जिनका दर्शन कर पाते हैं, यह सम्पूर्ण विश्व जिनका स्वरूप है, जो साक्षात् धर्म तथा स्तवन करनेयोग्य परमेश्वर हैं, वे ही महेश्वर वहाँ उनकी तपस्या और भक्तिके प्रभावसे प्रकट हो गये तथा तपस्वी नारायणने उनका दर्शन किया। उनका दर्शन करके मन, वाणी, बुद्धि और शरीरके साथ ही उनकी अन्तरात्मा हर्षसे खिल उठी। उन भगवान् वासुदेवने बड़े आनन्दका अनुभव किया
yaṁ paśyanti brāhmaṇāḥ sādhuvṛttāḥ kṣīṇe pāpe manasā vītaśokāḥ | taṁ niṣpatantaṁ tapasā dharmam īḍyaṁ tad-bhaktyā vai viśvarūpaṁ dadarśa | dṛṣṭvā cainaṁ vāṅ-manobuddhi-dehaiḥ saṁhṛṣṭātmā mumude vāsudevaḥ |
వ్యాసుడు పలికెను—పాపము క్షీణించి, మనస్సు శోకరహితమై ఉన్న సదాచార బ్రాహ్మణులు ఆయనను దర్శించగలరు. స్తుత్యుడైన ఆ పరమేశ్వరుడు, సాక్షాత్తు ధర్మమే, విశ్వరూపుడు—తపస్సు మరియు భక్తి ప్రభావముచే అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యెను; తపస్వి నారాయణుడు ఆయనను దర్శించెను. ఆయనను చూచిన వెంటనే వాక్కు, మనస్సు, బుద్ధి, దేహములతో కూడ అంతఃకరణం ఆనందంతో వికసించెను; వాసుదేవుడు మహానందాన్ని అనుభవించెను.
व्यास उवाच