Shloka 67
जल दिशं खं क्षितिं चन्द्रसूर्यी तथा वाय्वग्नी प्रमिमाणं जगच्च । नालं द्रष्ट यं जना भिन्नवृत्ता ब्रह्मद्विषष्नममृतस्य योनिम्,जल, दिशा, आकाश, पृथ्वी, चन्द्रमा, सूर्य, वायु, अग्नि तथा जगत्को माप लेनेवाला काल--ये सब उन्हींके स्वरूप हैं। वे ब्रह्मद्रोहियोंक नाशक और मोक्षके परम कारण हैं, दुराचारी मनुष्य उनका दर्शन पानेमें असमर्थ हैं
jala diśaṃ khaṃ kṣitiṃ candrasūryau tathā vāyvagnī pramimāṇaṃ jagac ca | nālaṃ draṣṭuṃ yaṃ janā bhinnavṛttā brahmadviṣaṃ nāśakaṃ amṛtasya yonim ||
వ్యాసుడు పలికెను—జలము, దిక్కులు, ఆకాశము, భూమి, చంద్రసూర్యులు, అలాగే వాయువు, అగ్ని, మరియు సమస్త జగత్తును కొలిచే కాలము—ఇవన్నీ ఆయన రూపాలే. ఆయన బ్రహ్మద్వేషులను నశింపజేసేవాడు, అమృతము అనగా మోక్షానికి పరమ కారణము; విభిన్నమైన, దురాచారమైన వృత్తి గల జనులు ఆయన దర్శనానికి అర్హులు కారు.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the Supreme is immanent as the elements, celestial bodies, and Time itself; realization of this truth is ethically conditioned—those with corrupt, divided conduct cannot perceive Him, while He is the ultimate source of liberation and the destroyer of hostility to Brahman.
In the Drona Parva setting, Vyāsa delivers a theological reflection amid the war narrative, identifying the divine principle behind cosmic forces and emphasizing moral fitness as a prerequisite for true vision and liberation.