Shloka 62
ददर्श भृशदुर्धर्ष सर्वदेवैरभिष्टतम् । अणीयांसमणुभ्यश्व बृहदभ्यश्व बृहत्तमम्,तात! उस तपस्यासे जब वे साक्षात् ब्रह्मस्वरूपमें स्थित हो गये, तब उन्हें उन भगवान् विश्वेश्वरका दर्शन हुआ जो सम्पूर्ण विश्वके उत्पत्ति-स्थान और जगत्के पालक हैं, जिन्हें पराजित करना अत्यन्त कठिन (असम्भव) है। सम्पूर्ण देवता जिनकी स्तुति करते हैं तथा जो सूक्ष्मसे भी अत्यन्त सूक्ष्म और महानसे भी परम महान् हैं
dadarśa bhṛśa-durdharṣaṁ sarva-devair abhiṣṭatam | aṇīyāṁsam aṇubhyaś ca bṛhadbhyaś ca bṛhattamam ||
వ్యాసుడు పలికెను—అతడు అత్యంత దుర్ధర్షుడైన, సమస్త దేవతలచే స్తుతింపబడే పరమేశ్వరుని దర్శించాడు—అణువుకంటే అణీయానుడూ, మహత్తుకంటే మహత్తరుడూ అయినవాడిని.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Spiritual discipline (tapas) culminates in direct vision/realization of the Supreme, who transcends all measures—subtler than the subtlest and greater than the greatest. The verse teaches reverence and humility before the Divine, and implies that ultimate authority and protection lie with the cosmic Lord rather than with worldly power.
Vyāsa narrates a moment of divine vision: through austerity and absorption in Brahman, the seer attains a direct encounter with the Supreme Lord, described as invincible and beloved of all the gods, whose nature exceeds both minuteness and vastness.