Shloka 8
आसन सुव्रीडिता राजन् सात्यकिस्त्वब्रवीदिदम् । राजन! उस समय युधिष्ठिर, भीमसेन, नकुल, सहदेव, भगवान् श्रीकृष्ण तथा अन्य लोग भी अत्यन्त लज्जित हो चुप ही बैठे रहे, परंतु सात्यकि इस प्रकार बोल उठे-- ।। ७६ || नेहास्ति पुरुष: कश्चिद् य इमं पापपूरुषम्
sañjaya uvāca | āsan suvrīḍitā rājan sātyakis tv abravīd idam | rājann! us samay yudhiṣṭhira, bhīmasena, nakula, sahadeva, bhagavān śrīkṛṣṇa tathā anya log bhī atyanta lajjit ho cup hī baiṭhe rahe, parantu sātyaki is prakār bol uṭhe || neha asti puruṣaḥ kaścid ya imaṃ pāpapuruṣam
సంజయుడు అన్నాడు—రాజా! ఆ సమయంలో యుధిష్ఠిరుడు, భీమసేనుడు, నకులుడు, సహదేవుడు, భగవాన్ శ్రీకృష్ణుడు మరియు ఇతరులూ తీవ్ర లజ్జతో మౌనంగా కూర్చున్నారు. కానీ సాత్యకి సహించలేక ఇలా అన్నాడు—“ఇక్కడ ఈ పాపపురుషుణ్ణి సహించే గానీ, అంగీకరించే గానీ ఏ పురుషుడూ లేడు.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical accountability in a crisis: when even great leaders fall silent out of shame, a righteous voice may need to break the silence to oppose wrongdoing. It frames moral courage as speaking up against a 'pāpapuruṣa' when collective hesitation threatens dharma.
In the aftermath of a morally charged exchange in the war setting, the Pāṇḍava leaders and Kṛṣṇa sit in embarrassed silence. Sātyaki, unable to accept the situation, begins a forceful statement—introducing a rebuke that starts with 'There is no one here who...' regarding a 'sinful man,' indicating an imminent condemnation.