Shloka 61
त॑ दृष्टवा परमोद्धिग्नं शोकातुरमचेतसम् । पांचालराजस्य सुत: क्रूरकर्मा समाद्रवत्,उन्हें अत्यन्त उद्विग्न, शोकाकुल और अचेत हुआ देख पांचालराजका क्रूरकर्मा पुत्र धृष्टद्यम्म उनकी ओर दौड़ा
taṁ dṛṣṭvā paramoddhignaṁ śokāturam acetasaṁ | pāñcālarājasya sutaḥ krūrakarmā samādravat ||
అతడిని అత్యంత కలవరపడినవాడిగా, శోకంతో ఆర్తుడిగా, చైతన్యం కోల్పోయినవాడిలా చూసి పాంచాలరాజుని క్రూరకర్ముడైన కుమారుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు అతని వైపు దూసుకొచ్చాడు.
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how overwhelming grief can eclipse discernment (cetas), and how in wartime such mental collapse invites immediate, often forceful intervention—revealing the ethical strain where compassion, anger, and duty collide.
Kṛpa describes a person seen in extreme agitation and grief, seemingly not in full awareness; upon witnessing this, Dhṛṣṭadyumna, the son of the Pāñcāla king, rushes toward him, signaling an imminent confrontation or urgent response.