Shloka 10
नैष युद्धे न संग्रामे जेतुं शक्य: कथउ्चन । सभथनुर्धन्विनां श्रेष्ठो देवेरेपि सवासवै:,'पार्थ! ये द्रोणाचार्य सम्पूर्ण धनुर्धरोंमें श्रेष्ठ हैं, जबतक इनके हाथोंमें धनुष रहेगा, तबतक इन्हें युद्धमें इन्द्रसहित सम्पूर्ण देवता भी किसी प्रकार जीत नहीं सकते
naiṣa yuddhe na saṅgrāme jetuṁ śakyaḥ kathañcana | śarathānur-dhanvināṁ śreṣṭho devair api savāsavaiḥ |
సంజయుడు అన్నాడు— పార్థా! యుద్ధంలో గానీ సంగ్రామంలో గానీ ఇతనిని ఏ విధంగానూ జయించలేరు. రథికులలో, ధనుర్ధరులలో ఇతడే శ్రేష్ఠుడు; ఇతని చేతిలో ధనుస్సు ఉన్నంతవరకు ఇంద్రునితో కూడిన దేవతలకైనా ఇతనిని ఓడించడం సాధ్యం కాదు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the extraordinary, near-unassailable martial authority of Droṇa, implying that ethical and strategic realities in war include recognizing when an opponent’s mastery (and social role as a revered teacher) makes victory extraordinarily difficult and morally complex.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra, emphasizing Droṇa’s supremacy as a chariot-fighter and archer, declaring that as long as he remains armed and active, even divine forces led by Indra would struggle to defeat him—setting the tone for the peril the Pāṇḍavas face under Droṇa’s command.