Shloka 47
इति तेषां प्रतिश्रुत्य मध्ये सर्वधनुष्मताम् । आयाद् द्रोणं सहानीक: पाज्चाल्य: परवीरहा,इस प्रकार उन सम्पूर्ण धनुर्धरोंके बीचमें प्रतिज्ञा करके शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले पांचाल-राजकुमार धृष्टद्युम्न अपनी सेनाके साथ द्रोणाचार्यपर चढ़ आये
iti teṣāṃ pratiśrutya madhye sarvadhanuṣmatām | āyād droṇaṃ sahānīkaḥ pāñcālyaḥ paravīrahā ||
ఇలా సమస్త ధనుర్ధరుల మధ్య ప్రతిజ్ఞ చేసి, శత్రువీర సంహారకుడైన పాంచాల రాజకుమారుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు తన సేనతో ద్రోణాచార్యునిపై దూసుకొచ్చాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
A vow made openly before one’s peers carries moral and social weight; in the kṣatriya ethos, public commitment (pratiśruti) compels action even when it leads into deadly conflict, highlighting how duty and reputation can intensify the ethical gravity of war.
After declaring his resolve among the assembled archers, Dhṛṣṭadyumna—the Pāñcāla prince—moves forward with his forces to engage Droṇācārya directly, signaling a focused assault on a principal commander.