Shloka 323
चेदयश्व महेष्वासा द्रोणमेवाभ्ययुर्युधि । प्रजानाथ! तदनन्तर राजा ट्रुपदके तीनों ही पौत्रों तथा चेदिदेशीय महाधनुर्धर योद्धाओंने भी युद्धस्थलमें द्रोणाचार्यपर ही आक्रमण किया
cedayaś ca maheṣvāsā droṇam evābhyayur yudhi | prajānātha tad-anantaraṁ rājā drupadake trayo hi pautrāś ca cedideśīyā mahā-dhanurdharā yoddhāś ca yuddhasthale droṇācāryam eva abhya-krāman |
అప్పుడు చేది దేశపు మహాధనుర్ధరులు యుద్ధంలో ద్రోణుని ఒక్కడినే లక్ష్యంగా చేసుకొని దూసుకొచ్చారు। ఓ ప్రజానాథా! తదనంతరం రాజు ద్రుపదుని ముగ్గురు మనుమలును చేది దేశపు గొప్ప ధనుర్ధరులతో కలిసి యుద్ధభూమిలో ద్రోణాచార్యునిపై దాడి చేశారు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic: when a single leader becomes the decisive support of an army, opponents concentrate force against him, even if he is a revered teacher. It reflects the tension between reverence for a guru and the kṣatriya imperative to neutralize the chief threat in war.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Cedi archers, and then Drupada’s three grandsons along with other Cedi bowmen, collectively advance and attack Droṇācārya on the battlefield, making him the focal target of their assault.