Shloka 453
यथासन्नमुपादाय निजघ्नतुरमर्षणौ । तत्पश्चात् अमर्षमें भरकर वे दोनों रथके पहियों, जूओं, धुरों, बैठकों और अन्य उपकरणोंसे तथा जो भी वस्तु समीप मिल जाती, उसीको लेकर एक-दूसरेपर चोट करने लगे
yathāsannam upādāya nijaghnatur amarṣaṇau | tatpaścāt amarṣaṁ bharakar ve donoṁ rathake pahiyoṁ, jūoṁ, dhuroṁ, baiṭhakoṁ aur anya upakaraṇoṁse tathā yo bhī vastu samīpa mil jātī, usīko lekar eka-dūsarepara coṭa karane lage |
ఆపై ఆగ్రహంతో ఉప్పొంగిన వారు రథచక్రాలు, జూవులు, ధురాలు, ఆసనాలు మొదలైన భాగాలతో, అలాగే దగ్గర దొరికిన ఏ వస్తువైనా పట్టుకుని పరస్పరం కొట్టుకున్నారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Unchecked anger (amarṣa) erodes discernment and dharmic restraint: when fury dominates, even structured warfare degenerates into indiscriminate striking with whatever is at hand, illustrating how passion can override ethical limits.
Two enraged fighters, no longer relying only on standard weapons, grab nearby objects—especially chariot components like wheels and yokes—and assault each other, showing a desperate, close-quarters escalation of the duel.