Shloka 59
द्रोणपुत्रस्याग्नेयास्त्रप्रयोगः — अर्जुनस्य ब्राह्मास्त्रप्रतिघातः — व्यासोपदेशः
Aśvatthāmā’s Agneyāstra, Arjuna’s Brāhmāstra Counter, and Vyāsa’s Instruction
यावत् पार्थो न जानाति सात्यकिं बहुभिव॒तम् | ते त्वरध्वं तथा शूरा: शराणां मोक्षणे भूशम्,“अतः बहुत-से श्रेष्ठ महारथी वहाँ उनका सामना करनेके लिये जायँँ। जबतक अर्जुन यह नहीं जानते कि सात्यकि बहुसंख्यक योद्धाओंसे घिर गये हैं, तभीतक तुम सभी शूरवीर बाणोंका प्रहार करनेमें अधिकाधिक शीघ्रता करो
yāvat pārtho na jānāti sātyakiṃ bahubhir vṛtam | te tvaradhvaṃ tathā śūrāḥ śarāṇāṃ mokṣaṇe bhṛśam ||
సంజయుడు అన్నాడు—“సాత్యకి అనేక యోధులతో చుట్టుముట్టబడ్డాడని పార్థుడు తెలుసుకునేంతవరకు, మీరు అందరూ వీరులు బాణాలను విడిచే పనిలో అత్యంత వేగంగా దూకండి; అనేక ఉత్తమ మహారథులు అక్కడికి వెళ్లి అతనిని ఎదుర్కొనాలి.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a wartime ethical tension: success is sought through speed and coordinated force while deliberately preventing the opponent (Arjuna) from learning a critical fact (Sātyaki’s peril). It illustrates how information control and urgency become decisive in battle, even as such tactics strain ideals of transparent, dharmic conduct.
Sañjaya reports that the Kaurava side urges its heroes to act quickly—release volleys of arrows and send many top chariot-warriors to confront Sātyaki—before Arjuna realizes that Sātyaki has been encircled by numerous fighters.