Shloka 47
द्रोणनिन्दाश्रवणं तथा सात्यकि–पार्षतविवादः
Hearing the reproach of Droṇa and the Sātyaki–Pārṣata dispute
अथीैनं निशितैरबणिश्षतुर्भिर्भरतर्षभ | पार्थोड्विध्यद् राक्षसेन्द्रं स विद्ध: प्राद्रवद् भयात्,भरतश्रेष्ठ! तत्पश्चात् कुन्तीकुमार अर्जुनने चार तीखे बाणोंद्वारा उस राक्षसराजको बींध डाला। उन बाणोंसे विद्ध होकर अलम्बुष भयके मारे भाग गया
athainaṃ niśitair bāṇaiḥ śatru-bhir bharatarṣabha | pārtho ’vidhyad rākṣasendraṃ sa viddhaḥ prādravad bhayāt bharataśreṣṭha ||
భరతశ్రేష్ఠా! ఆపై కుంతీపుత్రుడు అర్జునుడు నాలుగు పదునైన బాణాలతో ఆ రాక్షసరాజును ఛేదించాడు. ఆ బాణాలతో గాయపడిన అలంబుషుడు భయంతో పారిపోయాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield moral: when confronted by destructive, terror-driven force, a righteous warrior acts decisively and skillfully to restrain it. Fear and flight follow for the aggressor once his violence is met with firm resistance.
Sañjaya reports that Arjuna shoots the rākṣasa leader (identified in the prose as Alambuṣa) with sharp arrows. Wounded by Arjuna’s attack, the demon-king panics and runs away from the fight.