Shloka 28
द्रोणनिन्दाश्रवणं तथा सात्यकि–पार्षतविवादः
Hearing the reproach of Droṇa and the Sātyaki–Pārṣata dispute
हताश्चात् तु रथात् तूर्णमवप्लुत्य महारथ: । तस्थौ विस्फारयंश्वापं विमुछ्चंश्व शिताउ्छरान्,तब उस अश्वहीन रथसे तुरंत ही कूदकर महारथी राजा विराट धनुषकी टंकार करते और तीखे बाणोंको छोड़ते हुए भूमिपर खड़े हो गये
hatāś cāt tu rathāt tūrṇam avaplutya mahārathaḥ | tasthau visphārayaṁś cāpaṁ vimuñcaṁś ca śitān śarān ||
సంజయుడు పలికెను—అప్పుడు అతని గుర్రాలు హతమయ్యాక, ఆ మహారథుడు వెంటనే రథం నుండి దూకి దిగెను. భూమిపై స్థిరంగా నిలిచి ధనుస్సును మ్రోగించి, పదునైన బాణాలను వరుసగా విడిచెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under adversity: even after losing the horses (a major tactical setback), the warrior does not abandon his duty but continues to fight with composure and determination, embodying kṣatriya resolve.
After the chariot’s horses are killed, the great warrior quickly jumps down, stands on the ground, makes his bowstring resound, and shoots sharp arrows—continuing the battle on foot rather than retreating.