Shloka 97
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
न ते<स्त्रगोचरे शक्ता: स्थातुं देवा: सवासवा: । किमु पार्था: सपाज्चाला: सत्यमेतद् ब्रवीमि ते
na te 'stragocare śaktāḥ sthātuṃ devāḥ savāsavāḥ | kimu pārthāḥ sapāñcālāḥ satyam etad bravīmi te ||
నీ ఆయుధాల పరిధిలో ఇంద్రునితో కూడిన దేవతలకైనా నిలువడం సాధ్యం కాదు; మరి పృథాపుత్రులైన పాండవులు పాంచాలులతో కలిసి ఎంతమాత్రం? ఇది నీకు నేను సత్యంగా చెబుతున్నాను.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates wartime rhetoric: leaders bolster allies by magnifying their prowess, even claiming superiority over divine opponents. Ethically, it shows how confidence and persuasion can shape decisions in battle, sometimes eclipsing sober assessment.
Duryodhana addresses his champion, praising the irresistible reach of his weapons. He asserts that even Indra and the gods could not withstand him, and therefore the Pāṇḍavas with their Pāñcāla allies are even less able to resist.