Shloka 73
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
जेष्याम्यद्य रणे पार्थ सायकैर्नतपर्वभि: । तिष्ठ ध्वं समरे शूरा भयं त्यजत फाल्गुनात्,“आज रणभूमिमें झुकी हुई गाँठवाले बाणोंद्वारा मैं अर्जुनको जीत लूँगा। शूरवीरो! तुम समरभूमिमें डटे रहो और अर्जुनसे भय छोड़ दो
jeṣyāmy adya raṇe pārtha sāyakair nataparvabhiḥ | tiṣṭha dhvaṃ samare śūrā bhayaṃ tyajata phālgunāt ||
ఈ రోజు రణభూమిలో వంగిన సంధులు గల బాణములతో నేను పార్థుని జయించెదను. ఓ వీరులారా, సమరంలో స్థిరంగా నిలువుడి; ఫాల్గుణుని భయాన్ని విడిచిపెట్టుడి।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfastness in battle: fear must be set aside and morale maintained. It also shows how confidence—whether fully justified or not—functions as an ethical and strategic tool to prevent collapse of duty and discipline in war.
Sañjaya reports a warrior’s boast and exhortation: he declares that he will defeat Arjuna (Pārtha/Phālguna) using special arrows described as nataparva, and he urges his side’s heroes to hold their ground and stop fearing Arjuna.