Shloka 76
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
कृष्णयो: सदृशो वीर्ये सात्यकि: शत्रुतापन: । जितवान् सर्वसैन्यानि तावकानि हसन्निव,शत्रुओंको संताप देनेवाले सात्यकि श्रीकृष्ण और अर्जुनके समान पराक्रमी थे। उन्होंने आपकी सारी सेनाओंको हँसते हुए-से जीत लिया था
sañjaya uvāca |
kṛṣṇayoḥ sadṛśo vīrye sātyakiḥ śatrutāpanaḥ |
jitavān sarvasainyāni tāvakāni hasann iva ||
శత్రువులను తాపింపజేసే సాత్యకి పరాక్రమంలో ఆ ఇద్దరు కృష్ణుల—శ్రీకృష్ణుడు మరియు అర్జునుడు—సమానుడు. అతడు మీ సమస్త సేనలను నవ్వినట్టే జయించాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how exceptional capability, when aligned with a clear cause and steady mind, can appear effortless (“as if laughing”). It also underscores the epic’s ethical tension: even dazzling victory occurs within the heavy moral landscape of fratricidal war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Sātyaki fought with prowess comparable to Kṛṣṇa and Arjuna, and that he routed the Kaurava forces with striking ease and confidence.