Shloka 51
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
अभ्यद्रवत् सुसंक्रुद्धो रणे शैनेयमच्युतम् । महाराज! अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए कर्णने भी उस युद्धस्थलमें अपनी मर्यादासे च्युत न होनेवाले सात्यकिपर बाणोंकी वर्षा करते हुए धावा किया || ५० $ ।। नैव दैवं न गान्धर्व नासुरं न च राक्षसम्
sa f1jaya uv01ca |
abhyadravat susakruddho rae 5baineyam acyutam |
mah01r01ja! atyanta-krodha-me9 bhare hue kare ne bh2b us yuddha-sthala-me9 01pn2b mary01d01 se cyuta na honev01le s01tyaki par b01o9 k2b var 6301 karte hue dh01v01 kiy01 ||
naiva daiva 43 na g01ndharva 43 n01sura 43 na ca r01k 63asam ||
సంజయుడు పలికెను—రణంలో ఘోర క్రోధంతో మండిన కర్ణుడు శైనేయుడైన సాత్యకిపై బాణవర్షం కురిపిస్తూ దూసుకొచ్చెను। తరువాత ఈ మహావాక్యం ప్రారంభమైంది—దేవుడూ కాదు, గంధర్వుడూ కాదు, అసురుడూ కాదు, రాక్షసుడూ కాదు…।
संजय उवाच