Shloka 313
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
न सौमदत्तिपदवीं गमयेत् सात्यकिं वृष: । “जनार्दन! यह जहाँ जाता है, वहीं आप भी अपने घोड़ोंको हाँकिये। कहीं ऐसा न हो कि कर्ण सात्यकिको भूरिश्रवाके पथपर पहुँचा दे”
saumadattipadavīṁ na gamayet sātyakiṁ vṛṣaḥ | janārdana! yaḥ yatra gacchati tatraiva tvam api aśvān hāṅkaya | kvacid evaṁ na syāt yat karṇaḥ sātyakiṁ bhūriśravasaḥ pathi prāpayet ||
సంజయుడు అన్నాడు—వృషభసముడైన సాత్యకిని సౌమదత్తి (భూరిశ్రవుడు) మార్గంలోకి పోనివ్వకుము। ఓ జనార్దన! అతడు ఎక్కడికి వెళ్తాడో అక్కడికే నీ గుర్రాలను కూడా దూకించు; కర్ణుడు సాత్యకిని భూరిశ్రవుని దాడి మార్గంలోకి నెట్టివేయకూడదు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights battlefield responsibility and protective leadership: a charioteer (Kṛṣṇa) must read threats in real time and maneuver to prevent an ally (Sātyaki) from being forced into a lethal matchup engineered by an opponent (Karna).
Sañjaya reports an urgent warning to Kṛṣṇa: track Sātyaki’s movements and steer accordingly, so that Karṇa cannot redirect Sātyaki into the ‘path’—the striking range and tactical line—of Bhūriśravas (Saumadatti).