Shloka 35
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
सूर्य चक्षु: समाधाय प्रसन्न सलिले मन: । ध्यायन् महोपनिषदं योगयुक्तो5भवन्मुनि:,वे नेत्रोंको सूर्यमें और प्रसन्न मनको जलमें समाहित करके महोपनिषत्प्रतिपादित परब्रह्मका चिन्तन करते हुए योगयुक्त मुनि हो गये
sūrya-cakṣuḥ samādhāya prasanna-salile manaḥ | dhyāyan mahopaniṣadaṃ yoga-yukto 'bhavan muniḥ ||
అతడు చూపును సూర్యునిపై నిలిపి, ప్రశాంతమైన మనస్సును స్వచ్ఛమైన జలంలో సమాధానపరిచాడు; మహోపనిషత్తుల్లో ప్రతిపాదిత పరబ్రహ్మాన్ని ధ్యానిస్తూ, యోగయుక్త మునిగా అయ్యాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches yogic composure: steady the senses (gaze fixed), calm the mind (placed on clear water as a symbol of serenity), and contemplate Brahman. Ethically, it presents inner mastery and clarity as the foundation for right discernment (dharma) even amid conflict.
Sañjaya describes a sage entering a concentrated yogic state—fixing his sight on the sun, quieting the mind with the image of clear water, and meditating on the supreme reality taught by the Upaniṣads—indicating a moment of spiritual focus within the broader war narrative of Droṇa Parva.