Shloka 196
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
वयस्यैरथ मित्रैश्व ते च बाहुं समाश्रिता: । क्षत्रियलोग अपने-अपने भाई, पिता, पुत्र, सम्बन्धी, बन्धु-बान्धवों, समान अवस्थावाले साथी और मित्रोंसे घिरकर शत्रुओंके साथ युद्ध करते हैं। वे सब लोग उस प्रधान योद्धाके बाहुबलके अश्रित होते हैं
vayasyair atha mitraiś ca te ca bāhuṃ samāśritāḥ | kṣatriyāḥ sva-sva-bhrātṛ-pitṛ-putra-sambandhi-bandhu-bāndhavair samānavayaskaiḥ sakhībhiś ca mitraiś ca parivṛtāḥ śatrubhiḥ saha yuddhaṃ kurvanti | te sarve tasya pradhāna-yoddhuḥ bāhubalam āśritāḥ ||
అర్జునుడు అన్నాడు— తమ తమ అన్నదమ్ములు, తండ్రులు, కుమారులు, బంధువులు, కులబంధువులు, సమవయస్క సహచరులు మరియు మిత్రులతో చుట్టుముట్టబడి క్షత్రియులు శత్రువులతో యుద్ధానికి దిగుతారు. అయితే వారందరూ ఆ శ్రేష్ఠ యోధుని భుజబలాన్నే ఆశ్రయించి, అతని పరాక్రమాన్నే ఆధారంగా చేసుకుంటారు.
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warriors, though surrounded by their own kin and allies, often rely on the prowess of a single foremost champion. Ethically, it points to the weight of leadership in war: the strength and choices of a principal warrior can determine the fate and conduct of many who take shelter in him.
Arjuna describes the battlefield reality in the Drona Parva context: kṣatriyas fight alongside their family networks and companions, yet their effectiveness and confidence are anchored in the might of a leading hero. This frames the dynamics of armies organized around eminent warriors.