Shloka 50
दुर्योधनस्य कर्णप्रार्थना — कृपकर्णसंवादः
Duryodhana’s Appeal to Karna — The Kripa–Karna Dialogue
हेमपुड्खान् शिलाधौतान् कर्णचापच्युतान् शरान् । दधार समरे वीर: स्वरश्मीनिव रश्मिवान्,वीर भीमसेनने कर्णके धनुषसे छूटे और शिलापर तेज किये हुए सुवर्णपंखयुक्त बाणोंको समरांगणमें अपने शरीरपर उसी प्रकार धारण किया था, जैसे अंशुमाली सूर्य अपने किरणोंको धारण करते हैं
hemapuḍkhān śilādhautān karṇacāpacyutān śarān | dadhāra samare vīraḥ svaraśmīn iva raśmivān ||
కర్ణుని ధనుస్సు నుండి విడిచిన, రాతిపై పదును పెట్టిన స్వర్ణపక్షాల బాణాలు వీరుడు భీమసేనుని తాకాయి. యుద్ధమధ్యంలో భీముడు వాటిని తన దేహంపై అలాగే భరించాడు—ప్రకాశవంతమైన సూర్యుడు తన కిరణాలను ధరించినట్లుగా.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores kṣatriya endurance and steadfastness: a true warrior bears pain without losing resolve, meeting force with composure and continuing the fight within the accepted ethics of battle.
During the Karna–Bhima encounter in the Droṇa Parva, Karna shoots sharp, golden‑fletched arrows. Bhima, though pierced, stands firm and carries the arrows on his body, compared to the Sun carrying its rays.