Shloka 7
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
तस्य द्रोणो महाराज स्वर्णपुड्खान् शिलाशितान् । प्रेषयामास संक़्रुद्ध: सायकान् दश पठ्च च,महाराज! तब द्रोणने अत्यन्त कुपित हो सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए सोनेके पंखवाले पंद्रह बाणोंका बृहत्क्षत्रपर प्रहार किया
tasya droṇo mahārāja svarṇapuḍkhān śilāśitān | preṣayāmāsa saṅkruddhaḥ sāyakān daśa pañca ca ||
సంజయుడు పలికెను—మహారాజా! అప్పుడు ద్రోణుడు తీవ్ర కోపంతో, రాతిపై పదును పెట్టిన బంగారు పక్షాలతో కూడిన పదిహేను బాణాలను బృహత్క్షత్రునిపై ప్రయోగించాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) intensifies harm in conflict: when a warrior acts from rage, force becomes more lethal and the cycle of retaliation deepens, reminding readers that inner restraint is ethically significant even amid dharma-yuddha.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Droṇa, furious, shoots fifteen arrows at his opponent—described as stone-sharpened and gold-fletched—signaling a fierce escalation in the duel.