दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
सतु द्रोणं महाबाहु: शरधाराभिराहवे । अदृश्यमकरोत् तूर्ण जलदो भास्करं यथा,जैसे बादल आकाशमें सूर्यको ढक लेता है, उसी प्रकार महाबाहु सहदेवने युद्धस्थलमें अपने बाणोंकी धाराओंसे द्रोणाचार्यको तुरंत ही अदृश्य कर दिया
sa tu droṇaṃ mahābāhuḥ śaradhārābhir āhave | adṛśyam akarot tūṛṇaṃ jalado bhāskaraṃ yathā ||
సంజయుడు పలికెను—అప్పుడు మహాబాహువు సహదేవుడు యుద్ధరంగములో బాణధారలను కురిపించి ద్రోణాచార్యుని క్షణములోనే అగోచరునివలె చేసెను—ఆకాశములో మేఘము సూర్యుని కప్పివేయునట్లు.
संजय उवाच
The verse highlights the volatility of battlefield fortune: even an eminent figure like Droṇa can be obscured by concentrated effort and strategy. It also reflects the kṣatriya-frame of dharma where warriors pursue their duty with intensity, while recognizing that status and reputation do not guarantee invulnerability.
Sañjaya describes Sahadeva unleashing such dense volleys of arrows that Droṇa is momentarily hidden from view, compared to the sun being covered by a cloud.