Shloka 22
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
ततः साधुविसूृष्टेन नाराचेन द्विजर्षभ: । हृद्यविध्यद् बृहत्क्षत्रं स च्छिन्नहृदयो5पतत्,तदनन्तर अच्छी तरह चलाये हुए नाराचसे द्विजश्रेष्ठ द्रोणने बृहत्क्षत्रकी छाती छेद डाली। वक्ष:स्थल विदीर्ण होनेके कारण बृहत्क्षत्र धरतीपर गिर पड़े
tataḥ sādhu-visṛṣṭena nārācena dvijarṣabhaḥ | hṛdy avidhyad bṛhatkṣatraṃ sa cchinna-hṛdayo 'patat ||
సంజయుడు అన్నాడు—ఆపై ద్విజశ్రేష్ఠుడైన ద్రోణుడు సరిగ్గా సంధించిన నారాచ బాణంతో బృహత్క్షత్రుణ్ణి హృదయదేశంలో ఛేదించాడు; హృదయం చీలిపోవడంతో అతడు నేలపై కూలిపోయాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh moral landscape of war: excellence in action (a well-released weapon) brings decisive results, yet the narrative also reminds readers that martial success is inseparable from the grave ethical cost of taking life.
Sañjaya reports that Droṇa shoots a well-aimed nārāca arrow, pierces the warrior Bṛhatkṣatra in the heart, and Bṛhatkṣatra collapses and falls dead to the ground.