Shloka 2
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
शोणाश्वृं रथमास्थाय नरवीर: समाहित: । समरे< भ्यद्रवत् पाण्डूनू जवमास्थाय मध्यमम्,नरखवीर द्रोण लाल घोड़ोंवाले रथपर आरूढ़ हो चित्तको एकाग्र करके मध्यम वेगका आश्रय ले समरभूमिमें पाण्डवोंपर टूट पड़े
śoṇāśvaṁ ratham āsthāya naravīraḥ samāhitaḥ | samare 'bhyadravat pāṇḍūn javam āsthāya madhyamam ||
నరవీరుడైన ద్రోణుడు ఎర్రని గుర్రాలు లాగుతున్న రథాన్ని అధిరోహించి, మనస్సును సమాహితంగా ఉంచి, మధ్యమ వేగాన్ని ఆశ్రయించి సమరభూమిలో పాండవులపై దూసుకెళ్లాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in warfare, the text highlights mental composure (samāhita) and measured action (madhyama-java): strength guided by discipline rather than uncontrolled rage.
Sañjaya describes a warrior mounting a chariot drawn by red horses and charging toward the Pāṇḍavas on the battlefield, advancing with a controlled, moderate speed.