Shloka 17
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
सो5तिविद्धों महाराज कैकेयो द्रोणसायकै: । क्रोधेन महता5<विष्टो व्यावृत्य नयने शुभे,महाराज! द्रोणाचार्यके बाणोंसे अत्यन्त घायल हो जानेपर केकयराजकुमारको बड़ा क्रोध हुआ। वे अपनी दोनों सुन्दर आँखें फाड़-फाड़कर देखने लगे
so 'tividdho mahārāja kaikeyo droṇasāyakaiḥ | krodhena mahatā 'viṣṭo vyāvṛtya nayane śubhe ||
సంజయుడు పలికెను—మహారాజా! ద్రోణుని బాణములచే పదేపదే తీవ్రంగా గాయపడిన ఆ కైకేయ యువరాజు మహాక్రోధంతో ఆవిష్టుడై, తన శుభ్రమైన కన్నులను విప్పి విస్తారంగా చూచెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how severe injury in war can trigger overpowering krodha (wrath), which narrows perception and pushes a warrior toward retaliation. Ethically, it points to the danger of anger as a force that eclipses discernment (viveka) even among trained kṣatriyas, intensifying the cycle of violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a Kaikeya warrior, badly pierced by Droṇa’s arrows, becomes enraged. He turns about and glares with eyes widened, signaling a surge of fury and readiness to respond in the ongoing battle.