Shloka 7
Śaineya–Bhūriśravas: Genealogy, Svayaṃvara Contest, and the Maheśvara Boon
तामस्य लघुतां द्रोण: समवेक्ष्य विशाम्पते । प्रहस्य सहसाविध्यत् त्रिंशता शिनिपुड्रवम्,प्रजानाथ! सात्यकिकी वह फुर्ती देखकर द्रोणाचार्य हँस पड़े। उन्होंने सहसा तीस बाण मारकर शिनिप्रवर सात्यकिको घायल कर दिया
tām asya laghutāṃ droṇaḥ samavekṣya viśāmpate | prahasya sahasā vidhyat triṃśatā śinipuṅgavam ||
సంజయుడు పలికెను—ప్రజానాథా! అతని లాఘవం, వేగం చూచి ద్రోణుడు నవ్వి, క్షణమాత్రంలో శినిప్రవరుడైన సాత్యకిని ముప్పై బాణాలతో గాయపరచెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic: agility and bravado alone do not ensure safety; disciplined mastery and timely action can decisively check an opponent. It also reflects the harsh impartiality of kṣatriya-duty, where personal admiration or amusement does not prevent lethal engagement.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Droṇa, noticing Sātyaki’s swift movements, laughs and immediately wounds him by shooting thirty arrows, demonstrating Droṇa’s superior control and rapid response in combat.