Shloka 2
Bhūriśravas–Sātyaki Saṃvāda and Duel; Arjuna’s Intervention (भूरिश्रवाः–सात्यकि संवादः, युद्धम्, अर्जुन-हस्तक्षेपः)
लज्जयावनते चापि प्रहृष्टेश्नापि तावकै: । डीपो य आसीत् पाण्डूनामगाथे गाधमिच्छताम्,संजय कहते हैं--राजन्! आप मुझसे जो कुछ पूछ रहे हैं, उसे एकाग्रचित्त होकर सुनिये। महामना कृतवमकि द्वारा खदेड़ी जानेके कारण जब पाण्डव-सेना लज्जासे नतमस्तक हो गयी और आपके सैनिक हर्षसे उललसित हो उठे, उस समय अथाह सैन्य- समुद्रमें थाह पानेकी इच्छावाले पाण्डव-सैनिकोंके लिये जो द्वीप बनकर आश्रयदाता हुआ (उस सात्यकिका पराक्रम श्रवण कीजिये)
sañjaya uvāca | lajjayāvanate cāpi prahṛṣṭeṣv api tāvakaiḥ | dvīpo ya āsīt pāṇḍūnām agādhe gādham icchatām ||
సంజయుడు పలికెను—రాజా! పాండవసేన లజ్జతో వంగిపోయి, నీ సైనికులు హర్షంతో ఉల్లసించినప్పుడు, ఆ అగాధ సైన్యసముద్రంలో ఆధారం కోరిన పాండవులకు సాత్యకి ద్వీపంలా ఆశ్రయమయ్యెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in the chaos of war—likened to an unfathomable ocean—steadfast support and courageous leadership can become a ‘dvīpa’ (island) for those overwhelmed by fear or shame, restoring balance and resolve.
Sañjaya describes a moment when Kṛtavarman’s attack causes the Pāṇḍava forces to falter in shame while the Kauravas rejoice; at that crisis point, a champion for the Pāṇḍavas emerges as a protective refuge, like an island in a sea of troops.