Previous Verse
Next Verse

Shloka 40

Adhyāya 113: Karṇa–Bhīma Śaravarṣa and the Battlefield Aftermath (कर्णभीमशरवर्षः)

युधिछिर उवाच एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि माधव । नतुमे शुद्धयते भाव: श्वेताश्वं प्रति मारिष

yudhiṣṭhira uvāca evam etan mahābāho yathā vadasi mādhava | na tu me śuddhyate bhāvaḥ śvetāśvaṃ prati māriṣa ||

యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—ఓ మహాబాహు మాధవా, నీవు చెప్పినట్లే నిజం. కానీ, ఓ గౌరవనీయుడా, శ్వేతాశ్వ విషయమై నా అంతర్భావం శుద్ధి చెందడం లేదు.

युधिष्ठिरःYudhiṣṭhira
युधिष्ठिरः:
Karta
TypeNoun
Rootयुधिष्ठिर
FormMasculine, Nominative, Singular
उवाचsaid
उवाच:
Karta
TypeVerb
Rootवच्
FormPerfect, 3rd, Singular
एवम्thus
एवम्:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootएवम्
एतत्this
एतत्:
Karta
TypePronoun
Rootएतद्
FormNeuter, Nominative, Singular
महाबाहोO mighty-armed one
महाबाहो:
Adhikarana
TypeNoun
Rootमहाबाहु
FormMasculine, Vocative, Singular
यथाas
यथा:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootयथा
वदसिyou say
वदसि:
Karta
TypeVerb
Rootवद्
FormPresent, 2nd, Singular
माधवO Mādhava (Kṛṣṇa)
माधव:
Adhikarana
TypeNoun
Rootमाधव
FormMasculine, Vocative, Singular
not
:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Root
तुbut
तु:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootतु
मेof me / my
मे:
Adhikarana
TypePronoun
Rootअस्मद्
Form—, Genitive, Singular
शुध्यतेis purified / becomes clear
शुध्यते:
Karta
TypeVerb
Rootशुध्
FormPresent, 3rd, Singular, Ātmanepada
भावःstate of mind / feeling
भावः:
Karta
TypeNoun
Rootभाव
FormMasculine, Nominative, Singular
श्वेताश्वम्the white horse (Śvetāśva)
श्वेताश्वम्:
Karma
TypeNoun
Rootश्वेताश्व
FormMasculine, Accusative, Singular
प्रतिtowards / regarding
प्रति:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootप्रति
मारिषO venerable sir / O noble one
मारिष:
Adhikarana
TypeNoun
Rootमारिष
FormMasculine, Vocative, Singular

युधिछिर उवाच

Y
Yudhiṣṭhira
M
Mādhava (Kṛṣṇa)
Ś
Śvetāśva

Educational Q&A

Even when one intellectually accepts sound counsel, the heart may remain unpurified due to lingering attachment, grief, or moral unease; ethical clarity requires inner reconciliation, not merely agreement.

Yudhiṣṭhira responds to Kṛṣṇa (Mādhava), acknowledging that Kṛṣṇa’s reasoning is correct, yet confessing that his mind is still not at peace or purified concerning Śvetāśva, indicating unresolved emotional and moral tension amid the war’s events.