Shloka 4
Adhyāya 113: Karṇa–Bhīma Śaravarṣa and the Battlefield Aftermath (कर्णभीमशरवर्षः)
एवंविधे तथा काले मादृशं प्रेक्ष्य सम्मतम् । वक्तुम्हसि राजेन्द्र यथा पार्थ तथैव माम्,राजेन्द्र! ऐसे समयमें मेरे-जैसे प्रिय व्यक्तिको देखकर आप जैसी बात कह सकते हैं, वैसी ही कही है। आप अर्जुनसे जो कुछ कह सकते हैं, वही आपने मुझसे भी कहा है
evaṃvidhe tathā kāle mādṛśaṃ prekṣya sammatam | vaktum asi rājendra yathā pārtha tathaiva mām ||
రాజేంద్రా! ఇలాంటి సమయంలో నన్ను వంటి ప్రియమైన, విశ్వసనీయుడిని ఎదురుగా చూసి మీరు పార్థుడు (అర్జునుడు)తో ఎలా మాట్లాడతారో అచ్చంగా అలాగే నాతో మాట్లాడారు; అర్జునునికి చెప్పగలిగినదంతా నాకూ చెప్పారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical speech within relationships of trust: a king’s words carry weight, and speaking to a trusted confidant should be as responsible and candid as speaking to a principal warrior like Arjuna. It underscores the moral seriousness of counsel and address during crisis.
Sañjaya responds to the king (Dhṛtarāṣṭra), noting that in this grave moment the king has addressed him with the same kind of words he would use toward Arjuna (Pārtha), indicating intimacy, confidence, and the urgency of the situation.