Shloka 20
Adhyāya 113: Karṇa–Bhīma Śaravarṣa and the Battlefield Aftermath (कर्णभीमशरवर्षः)
स त्वमद्य महाबाहो प्रियार्थ मम माधव । जयार्थ च यशो<र्थ च रक्ष राजानमाहवे,“महाबाहु माधव! इसलिये तुम आज मेरा प्रिय करने, मुझे विजय दिलाने और मेरे यशकी वृद्धि करनेके लिये युद्धस्थलमें राजा युधिष्ठिरकी रक्षा करो”
sa tvam adya mahābāho priyārthaṁ mama mādhava | jayārthaṁ ca yaśo'rthaṁ ca rakṣa rājānam āhave ||
అందువల్ల, మహాబాహు మాధవా! నన్ను ప్రసన్నం చేయుటకును, విజయార్థమును, నీ యశోవర్తనార్థమును—ఈ యుద్ధరంగంలో రాజు యుధిష్ఠిరుని రక్షించుము.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse links martial duty with ethical responsibility: safeguarding the righteous king is presented as a dharmic obligation, while also serving practical aims (victory) and social ideals (honor/renown).
Sañjaya addresses Mādhava (Kṛṣṇa), urging him to ensure Yudhiṣṭhira’s protection in the battle, emphasizing personal loyalty (“to please me”) alongside the strategic and reputational stakes of the war.