Shloka 3
Chapter 7: Dvīpa–Varṣa–Meru-varṇana
Description of the Dvīpa, Varṣas, and Mount Meru
तत्र वृक्षा मधुफला नित्यपुष्पफलोपगा: । पुष्पाणि च सुगन्धीनि रसवन्ति फलानि च,वहाँके वृक्ष सदा पुष्प और फलसे सम्पन्न होते हैं और उनके फल बड़े मधुर एवं स्वादिष्ट होते हैं। उस देशके सभी पुष्प सुगन्धित और फल सरस होते हैं
tatra vṛkṣā madhuphalā nityapuṣpaphalopagāḥ | puṣpāṇi ca sugandhīni rasavanti phalāni ca ||
అక్కడి వృక్షాలు నిత్యం పుష్పఫలాలతో నిండివుంటాయి. వాటి ఫలాలు తేనెలా మధురంగా, రసభరితంగా ఉంటాయి; పుష్పాలు సువాసనతో పరిపూర్ణంగా ఉంటాయి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse primarily conveys auspicious abundance: a land marked by perpetual flowering and sweet, flavorful fruit. In Mahābhārata’s ethical atmosphere, such imagery often signals prosperity under proper order and the contrast between natural harmony and the human conflict about to unfold.
Sañjaya is giving a descriptive report of a particular region, emphasizing its fertile, pleasant qualities—trees always in bloom, fragrant flowers, and delicious fruits—before the narrative returns to the larger events of the Kurukṣetra war.