Shloka 25
Chapter 7: Dvīpa–Varṣa–Meru-varṇana
Description of the Dvīpa, Varṣas, and Mount Meru
तत्र तेषां मन:शान्तिर्न पिपासा जनाधिप । तस्मिन् फलरसे पीते न जरा बाधते च तान्,राजन! फलोंके उस रसका पान कर लेनेपर वहाँके निवासियोंके मनमें पूर्ण शान्ति और प्रसन्नता रहती है। उन्हें पिपासा अथवा वृद्धावस्था कभी नहीं सताती है
tatra teṣāṁ manaḥśāntir na pipāsā janādhipa | tasmin phalarase pīte na jarā bādhate ca tān rājān ||
అక్కడ, ఓ జనాధిపా, వారి మనస్సులు సంపూర్ణ శాంతి-సంతృప్తిలో నిలిచివుంటాయి; దాహం వారిని బాధించదు. ఆ ఫలరసాన్ని పానంచేసిన తరువాత, ఓ రాజా, వృద్ధాప్యమూ దాని బాధలూ ఆ నివాసులను ఎట్టి విధంగా కూడా పీడించవు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal condition of life where inner peace and contentment prevail and bodily afflictions like thirst and aging do not dominate—suggesting that true well-being is marked by serenity and freedom from craving and decay.
Sañjaya describes to the king a wondrous realm or community of dwellers who, after drinking a special fruit-essence, remain mentally tranquil and are not troubled by thirst or the burdens of old age.