Shloka 129
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
ते चेदिपाउ्चालकरूषमत्स्या: पार्थाश्च सर्वे सहिता: प्रणेदु: । जयप्रगल्भा: पुरुषप्रवीरा: संत्रासयन्त: कुरुवीरयोधान्
te cedipāñcālakaruṣamatsyāḥ pārthāś ca sarve sahitāḥ praṇeduḥ | jayapragalbhāḥ puruṣapravīrāḥ saṃtrāsayantaḥ kuruvīrayodhān ||
సంజయుడు పలికెను—అప్పుడు చేది, పాంచాల, కరూష, మత్స్యులు మరియు పృథాపుత్రులందరూ కలిసి మహానాదం చేశారు. విజయనిశ్చయంతో ధైర్యవంతులైన ఆ పురుషప్రవీరులు కురు వీరయోధులను భయపెట్టారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and strategic power of unity: when righteous allies act in concert with courage and clarity of purpose, their collective resolve becomes a force that can unsettle even formidable opponents. It also shows how morale and confidence function as decisive elements in a dharma-yuddha setting.
Sañjaya describes the allied forces on the Pāṇḍava side—Cedis, Pāñcālas, Karūṣas, Matsyas, and the Pāṇḍavas—raising a loud, united battle-cry. Their confident roar intimidates the Kuru warriors, signaling the surge of combat readiness and the psychological pressure exerted at the outset of engagement.