Shloka 128
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
प्रवर्तितामर्जुनबाणसड्चै- मेंदोवसासृक्प्रवहां सुभीमाम् । हतप्रवीरां च तथैव दृष्ट्वा सेनां कुरूणामथ फाल्गुनेन
pravartitām arjunabāṇasaṅghair medovasāsṛk-pravahāṁ subhīmām | hatapravīrāṁ ca tathaiva dṛṣṭvā senāṁ kurūṇām atha phālgunena ||
సంజయుడు పలికెను—అర్జునుని బాణవర్షంతో కురుసేన కదిలింపబడి భయంకర స్థితికి చేరింది; కొవ్వు, మజ్జ, రక్త ప్రవాహాలు పారగా, ప్రధాన వీరులు హతమై సేన వీరశూన్యమైంది. ఫాల్గునుడు చేసిన కార్యాన్ని చూచి (రాజు) మనస్సు కలత చెందింది.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical gravity of war: even when a warrior acts within kṣatriya-dharma, the reality of battle is horrific and costly. It invites reflection on duty performed without delusion, alongside clear awareness of suffering caused.
Sañjaya describes the Kuru army being violently overwhelmed by Arjuna (Phālguna). Under the barrage of arrows, the host becomes a dreadful scene of blood and bodily matter, and its leading heroes are cut down—signaling a decisive turn in the fighting.