Shloka 50
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
विराटो भगदत्तं तु शरवर्षेण भारत । अभ्यवर्षत् सुसंक्रुद्धो मेघो वृष्ट्या इवाचलम्,भारत! विराटने अत्यन्त कुपित होकर भगदत्तपर अपने बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी, मानो मेघ पर्वतपर जलकी बूँदें बरसा रहा हो
sañjaya uvāca |
virāṭo bhagadattaṃ tu śaravarṣeṇa bhārata |
abhyavarṣat susaṃkruddho megho vṛṣṭyā ivācalam ||
సంజయుడు పలికెను—ఓ భారతా! విరాటుడు మహా క్రోధంతో భగదత్తుని మీద బాణవర్షం కురిపించెను—మేఘం పర్వతంపై వర్షాన్ని కురిపించినట్లు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ideal: even when anger arises, a warrior’s response is expected to remain within the disciplined performance of kṣatriya-duty—courage, steadiness, and effective action—rather than uncontrolled cruelty or panic.
Sañjaya reports that King Virāṭa, furious, launches a sustained barrage of arrows at Bhagadatta, described through a vivid simile: a cloud raining upon a mountain.