Shloka 29
Puruṣottama-yoga
The Discipline of the Supreme Person) — Chapter 15 (Bhagavadgītā
२८ ।। यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतड्रा विशन्ति नाशाय समृद्धवेगा: । तथैव नाशाय विशन्ति लोका- स्तवापि वक्त्राणि समृद्धवेगा:,जैसे पतंग मोहवश नष्ट होनेके लिये प्रज्वलित अग्निमें अतिवेगसे दौड़ते हुए प्रवेश करते हैं, वैसे ही ये सब लोग भी अपने नाशके लिये आपके मुखोंमें अतिवेगसे दौड़ते हुए प्रवेश कर रहे हैं?
arjuna uvāca | yathā pradīptaṁ jvalanaṁ pataṅgā viśanti nāśāya samṛddha-vegāḥ | tathaiva nāśāya viśanti lokās tavāpi vaktrāṇi samṛddha-vegāḥ ||
అర్జునుడు పలికెను— ఎలా అయితే పతంగాలు మోహవశమై నాశనార్థం మండుచున్న అగ్నిలో మహావేగముతో ప్రవేశించునో, అలాగే ఈ సమస్త జనులు కూడా తమ నాశనార్థమే నీ ముఖములలోనికి మహావేగముతో దూసుకుపోయి ప్రవేశించుచున్నారు.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna recognizes the irresistible momentum of destruction within the cosmic order: beings, like moths to flame, are drawn into ruin by delusion and destiny. The verse underscores the awe-inspiring sovereignty of the divine (and of Time) over life and death, challenging the listener to see war’s outcomes as part of a larger moral-cosmic framework rather than merely personal choice or hatred.
During the vision of Krishna’s universal form, Arjuna sees warriors and multitudes streaming into the Lord’s many mouths. He compares their movement to moths rushing into a blazing fire, conveying both the speed and inevitability of their destruction as the battle’s fate unfolds.