Shloka 43
कर्मयोग–ज्ञानयज्ञ–अवतारोपदेश
Karma-Yoga, Jñāna-Yajña, and Avatāra Instruction
कामात्मान: स्वर्गपरा जन्मकर्मफलप्रदाम् । क्रियाविशेषबहुलां भोगैश्वर्यगतिं प्रति,हे अर्जुन! जो भोगोंमें तमन्य हो रहे हैं, जो कर्मफलके प्रशंसक वेदवाक्योंमें ही प्रीति रखते हैं, जिनकी बुद्धिमें स्वर्ग ही परम प्राप्य वस्तु है और जो स्वर्गसे बढ़कर दूसरी कोई वस्तु ही नहीं है--ऐसा कहनेवाले हैं, वे अविवेकी जन इस प्रकारकी जिस पुष्पित यानी दिखाऊ शोभायुक्त वाणीको कहा करते हैं जो कि जन्मरूप कर्मफल देनेवाली एवं भोग तथा ऐश्वर्यकी प्राप्तिके लिये नाना प्रकारकी बहुत-सी क्रियाओंका वर्णन करनेवाली है, उस वाणीद्वारा जिनका चित्त हर लिया गया है, जो भोग और ऐश्वर्यमें अत्यन्त आसक्त हैं, उन पुरुषोंकी परमात्मामें निश्चयात्मिका बुद्धि नहीं होती
sañjaya uvāca | kāmātmānaḥ svargaparā janma-karma-phala-pradām | kriyā-viśeṣa-bahulāṁ bhogaiśvarya-gatiṁ prati ||
హే అర్జునా! కోరికలే స్వభావమైనవారు, స్వర్గాన్నే పరమ లక్ష్యంగా భావించేవారు, జన్మను మరియు కర్మఫలాన్ని ప్రసాదిస్తుందని చెప్పే—భోగం, ఐశ్వర్యం పొందుటకై—అనేక ప్రత్యేక క్రియలతో నిండిన ఉపదేశాలను ప్రచారం చేస్తారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Desire-driven people who treat heaven, pleasure, and power as the highest goals become captivated by ornate Vedic-sounding promises of ritual rewards; such attachment prevents firm, God-oriented discernment and steadiness of understanding.
Sanjaya reports the teaching being given to Arjuna: a critique of those who cling to reward-centered ritual speech and pursue enjoyment and prosperity, contrasting them with the ideal of resolute spiritual understanding aimed at the Supreme.