Shloka 27
कर्मयोग–ज्ञानयज्ञ–अवतारोपदेश
Karma-Yoga, Jñāna-Yajña, and Avatāra Instruction
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्धुवं जन्म मृतस्य च । तस्मादपरिहार्येडर्थे न त्वं शोचितुमरहसि,क्योंकि इस मान्यताके अनुसार जन्मे हुएकी मृत्यु निश्चित है और मरे हुएका जन्म निश्चित है।* इससे भी इस बिना उपायवाले विषयमें तू शोक करनेको योग्य नहीं है
jātasya hi dhruvo mṛtyur dhruvaṁ janma mṛtasya ca | tasmād aparihārye 'rthe na tvaṁ śocitum arhasi ||
పుట్టినవానికి మరణం నిశ్చితం; మరణించినవానికి మళ్లీ జననం నిశ్చితం. కాబట్టి తప్పనిసరి అయిన ఈ విషయంలో నీవు శోకించుటకు అర్హుడవు కాదు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Birth and death are presented as inevitable transitions; since they cannot be prevented, grief is portrayed as ethically unhelpful, and one should act according to dharma with steadiness of mind.
In the battlefield discourse, a teaching is given to restrain sorrow by pointing to the inevitability of death for the born and (in the cycle of existence) birth for the dead, urging composure amid the impending war.