Shloka 2
कर्मयोग–ज्ञानयज्ञ–अवतारोपदेश
Karma-Yoga, Jñāna-Yajña, and Avatāra Instruction
श्रीभगवानुवाच कुतस्त्वा कश्मलमिदं विषमे समुपस्थितम् । अनार्यजुष्टमस्वर्ग्यमकीर्तिकरमर्जुन,श्रीभगवान् बोले--हे अर्जुन! तुझे इस असमयमें यह मोह किस हेतुसे प्राप्त हुआ? क्योंकि न तो यह श्रेष्ठ पुरुषोंद्वारा आचरित है, न स्वर्गको देनेवाला है और न कीर्तिको करनेवाला ही है इति श्रीमहाभारते भीष्मपर्वणि श्रीमद्धगवद्गीतापर्वणि श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्तसु ब्रह्मुविद्यायां योगशास्त्रे श्रीकृष्णार्जुनसंवादे सांख्ययोगो नाम द्वितीयो5ध्याय:
śrībhagavān uvāca | kutas tvā kaśmalam idaṁ viṣame samupasthitam | anārya-juṣṭam asvargyam akīrti-karam arjuna ||
శ్రీభగవానుడు పలికెను—హే అర్జునా! ఈ విషమ సమయంలో నీకు ఈ మోహం ఎక్కడి నుండి వచ్చింది? ఇది ఆర్యుల ఆచారం కాదు; ఇది స్వర్గప్రదం కాదు; ఇది అపకీర్తికరం.
संजय उवाच
Educational Q&A
Moral collapse at the moment of duty is condemned: it is unworthy of the noble (ārya), yields no higher good (asvargya), and results in dishonour (akīrti). The verse frames Arjuna’s grief as an ethical failing to be corrected by right understanding and steadfastness.
On the battlefield, Arjuna has become overwhelmed and unwilling to fight. Kṛṣṇa responds sharply, questioning the source of this sudden despondency and warning that such weakness is ignoble, spiritually unproductive, and socially disgraceful.