Shloka 726
हते मयि हतं सर्व तस्मादेवं विधीयताम् । “कुन्तीकुमारो! मैं तुम्हें आज्ञा देता हूँ। तुम सुख-पूर्वक मेरे ऊपर प्रहार करो। मैं तुम्हारे लिये यह पुण्यकी बात मानता हूँ कि तुम्हें मेरे इस प्रभावका ज्ञान हो गया कि मेरे मारे जानेपर सारी कौरव-सेना मरी हुई ही हो जायगी; अतः ऐसा ही करो (मुझे मार डालो)'
hate mayi hataṁ sarvaṁ tasmād evaṁ vidhīyatām |
సంజయుడు అన్నాడు—“నేను హతుడైతే అన్నీ హతమైనట్లే; కాబట్టి ఇదే విధంగా చేయబడాలి.” తరువాత అతడు అన్నాడు—“కుంతీపుత్రా! నేను నీకు ఆజ్ఞ ఇస్తున్నాను—నిర్భయంగా నాపై ప్రహారం చేయి. నా ఈ ప్రభావాన్ని నీవు గ్రహించినది నీకు పుణ్యమే—నేను పడిపోతే కౌరవసేన కూడా పడిపోయినట్లే; అందువల్ల అలాగే చేయి.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores consequential duty in wartime: when a single pivotal figure’s fall determines the outcome, action is urged not from hatred but from recognition of necessity and the larger course of the conflict.
Sañjaya reports a statement asserting that the speaker’s death will effectively mean the destruction of all, and therefore the advised course of action should be carried out exactly in that way—pressing for a decisive strike to end the opposing force’s resistance.