Shloka 52
भीष्मपर्व — अध्याय ११०: पार्थभीमयोः प्रहारः तथा भीष्माभिमुखं संग्रामविस्तारः
Arjuna and Bhima’s pressure; escalation toward Bhishma
संजय उवाच ततोअब्रवीन्महाराज वार्ष्णेय: कुरुनन्दनम् । रोचते मे महाप्राज्ञ राजेन्द्र तव भाषितम्,संजय कहते हैं--महाराज! तब भगवान् श्रीकृष्णने कुरुनन्दन युधिष्ठिरसे कहा --“महामते राजेन्द्र! आपका कथन मुझे ठीक जान पड़ता है
sañjaya uvāca tato 'bravīn mahārāja vārṣṇeyaḥ kurunandanam | rocate me mahāprajña rājendra tava bhāṣitam ||
సంజయుడు పలికెను—మహారాజా! అప్పుడు వార్ష్ణేయుడైన శ్రీకృష్ణుడు కురునందనుడు యుధిష్ఠిరునితో ఇలా అన్నాడు—“మహాప్రాజ్ఞ రాజేంద్రా! నీ మాట నాకు నచ్చింది; అది యథార్థమని తోస్తోంది.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal of receptive counsel: a righteous leader’s words are to be weighed and affirmed when they align with dharma. Kṛṣṇa’s approval signals that wise speech—especially in a crisis like war—should be recognized and followed.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Kṛṣṇa addresses Yudhiṣṭhira and expresses agreement with what Yudhiṣṭhira has just said, marking a moment of counsel and validation within the broader Kurukṣetra war narrative.