Shloka 35
भीष्मरक्षण-प्रकरणम् / The Protective Screen around Bhīṣma and the Śalya–Yudhiṣṭhira Clash
लोकस्तद्ू वेद यदहं पितु: प्रियचिकीर्षया । राज्यं स्फीतं महाबाहो स्त्रियश्न त्यक्तवान् पुरा
lokas tad veda yad ahaṁ pituḥ priyacikīrṣayā | rājyaṁ sphītaṁ mahābāho striyaś ca tyaktavān purā ||
సంజయుడు అన్నాడు— “మహాబాహో! పితృప్రియాన్ని సాధించాలనే కోరికతో నేను పూర్వం సమృద్ధమైన రాజ్యాన్ని, స్త్రీలను కూడా త్యజించానని లోకమంతా తెలుసు.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as filial duty and self-restraint: personal power and pleasure (kingdom and women) may be renounced to uphold a higher commitment and to fulfill what is deemed righteous toward one’s father.
A speaker recalls a widely known past act of renunciation—giving up a prosperous kingdom and marital/sexual life—framing it as a deliberate sacrifice made to please his father, thereby underscoring the moral authority behind his present stance in the war narrative.