Shloka 20
Subhadrā’s Petition to Kṛṣṇa for the Revival of Parīkṣit (अभिमन्युज-प्राणरक्षा-प्रार्थना)
अस्मिन् प्राणा:समायत्ता: पाण्डवानां ममैव च । पाण्डोश्व पिण्डो दाशार्ह तथैव श्वशुरस्य मे
asmin prāṇāḥ samāyattāḥ pāṇḍavānāṃ mamaiva ca | pāṇḍoś ca piṇḍo dāśārha tathaiva śvaśurasya me ||
నా ప్రాణములు మరియు పాండవుల ప్రాణములు ఈ శిశువుపైనే ఆధారపడి ఉన్నాయి. హే దాశార్హా, నా భర్త పాండువుని మరియు నా శ్వశురుని పిండపరంపరకి కూడా ఇతడే ఏకైక ఆధారం.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma as responsibility to preserve life and lineage: a single rightful heir can become the pivot for a family’s survival, social order, and the continuation of ancestral rites (piṇḍa).
A speaker emphasizes that the fate of the Pāṇḍavas and the continuation of Pāṇḍu’s (and the elder line’s) ancestral obligations depend upon a particular child, addressing Kṛṣṇa as Dāśārha to stress urgency and protection.