Shloka 19
Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
न स शक्येत संग्रामे निहन्तुमपि वज्िणा । 'प्रभो! यदि निरन्तर उसे एक-एक वीरके साथ ही युद्ध करना पड़ता तो रणभूमिमें वज्रधारी इन्द्र भी उसे नहीं मार सकते थे (परन्तु वहाँ तो बात ही दूसरी हो गयी) ।। १८ $ई || समाद्वते च संग्रामात् पार्थे संशप्तकैस्तदा
na sa śakyeta saṅgrāme nihantum api vajriṇā |
వైశంపాయనుడు పలికెను— సంగ్రామంలో వజ్రధారి ఇంద్రుడుకూడా అతన్ని సంహరించలేడు. యుద్ధం నిరంతరం ఒక్కొక్క వీరితో ఒక్కొక్క ద్వంద్వంగానే సాగి ఉంటే, అతని పరాక్రమం అతన్ని దాదాపు అజేయుడిగా నిలిపేది; పరిస్థితులు మారినప్పుడే అటువంటి ఫలితం సంభవించింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how extraordinary martial excellence can make a warrior seem beyond ordinary defeat, yet outcomes in war depend not only on strength but also on conditions, strategy, and shifting circumstances—hinting at the limits of sheer might.
Vaiśaṃpāyana offers a narrator’s evaluation of a warrior’s battlefield prowess, stating that in a straightforward, continuous combat scenario he would be impossible to kill—even for Indra—implying that later events must involve a different, decisive turn of circumstances.