Shloka 96
युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
गायतां पर्वतेन्द्रस्य दिवस्पृणिव नि:स्वन: । जैसे मुनिगणोंसे मेरुकी शोभा होती है, उसी प्रकार द्वारकावासियोंके समागमसे वह पर्वत अत्यन्त दर्शनीय हो गया था। भरतनन्दन! उस पर्वतराजके शिखरपर हर्षोन्मत्त होकर गाते हुए स्त्री-पुरुषोंका सुमधुर शब्द मानो स्वर्गलोकतक व्याप्त हो रहा था
gāyatāṃ parvatendrasya divaspṛṇiva niḥsvanaḥ |
పర్వతేంద్రుని శిఖరంపై పాడుతున్న స్త్రీపురుషుల మధుర నాదం మహా ప్రతిధ్వనితో స్వర్గలోకమంతా నింపుతున్నట్లుగా అనిపించింది. మునిగణ సమాగమంతో మేరువు ఎలా శోభిస్తుందో, అలాగే ద్వారకావాసుల సమాగమంతో ఆ పర్వతం అత్యంత దర్శనీయమైంది. భరతనందనా! ఆ గిరిరాజ శిఖరంపై హర్షోన్మత్తులై పాడుతున్న జనుల సుమధుర గానం దేవలోకమవరకు వ్యాపిస్తున్నట్లుగా కనిపించింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective harmony and joyful, auspicious conduct can transform a place into something spiritually and aesthetically elevated—so powerful that it is likened to reaching heaven. It also uses the Meru-and-sages simile to suggest that noble company itself is an ornament.
A festive gathering has formed on the summit of a great mountain. Men and women, overcome with joy, sing so sweetly and loudly that their resonance seems to pervade the sky; the mountain’s beauty is intensified by the assembly of the people of Dvārakā, like Meru adorned by sages.