Shloka 30
Uttaṅka’s Petition for Madayantī’s Divine Earrings (Maṇikuṇḍala) — Agreement, Proof, and Vigilance
स तथेति प्रतिश्रुत्य जगाम जनमेजय । गुरुपत्नीप्रियार्थ वै ते समानयितुं तदा
sa tatheti pratiśrutya jagāma janamejaya | gurupatnīpriyārthaṃ vai te samānayituṃ tadā ||
ఓ జనమేజయా! ఉత్తంకుడు “తథాస్తు” అని వాగ్దానం చేసి, గురుపత్నికి ప్రియమైన కోరిక నెరవేర్చుటకై ఆ కుండలాలను తెచ్చుటకు వెంటనే బయలుదేరెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma through keeping one’s promise (pratiśruti) and serving the guru’s household: assent is followed by immediate action, showing integrity, responsiveness, and respect for rightful authority.
Uttanka agrees—saying “tathā”—to the teacher’s wife’s request and departs to fetch the specified ornaments (the kuṇḍalas), motivated by the desire to please her; Vaiśampāyana narrates this to King Janamejaya.