Shloka 28
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
अनेनैव प्रकारेण प्रगृहीतं पुरातनै: । पूर्णाहुतिभिरापूर्णास्त्रिभि: पूर्यन्ति तेजसा
anenaiva prakāreṇa pragṛhītaṃ purātanaiḥ | pūrṇāhutibhir āpūrṇās tribhiḥ pūryanti tejasā ||
ఇదే విధంగా, ప్రాచీన ఋషులు శ్రుతి ప్రకారం ప్రాణాది తత్త్వాల స్వరూపాన్ని గ్రహించి వివరిస్తూ వచ్చారు. జ్ఞాత, జ్ఞానం, జ్ఞేయం—ఈ మూడు ‘పూర్ణాహుతులు’ వల్ల సమస్త లోకాలు పరిపూర్ణమవుతాయి; ఆ లోకాలు ఆత్మతేజస్సుతో ప్రకాశిస్తాయి.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents a Vedāntic-sacrificial metaphor: reality is understood through a triad—knower, knowledge, and knowable—likened to three oblations that ‘fill’ the worlds. Ultimately, the fullness and illumination of the worlds are grounded in ātman-like radiance (tejas), pointing to inner self-knowledge as the source of true completeness.
Vāyu-deva is instructing the listener by appealing to ancient ṛṣis and śruti-based tradition. He explains how earlier sages conceptualized principles like prāṇa and then elevates the discussion to a universal framework—knower/knowledge/knowable—describing how these principles pervade and complete all worlds with the Self’s light.