Shloka 27
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
ततः: संजायते रूप॑ ततः स्पर्शोडभिजायते । ततः संजायते शब्द: संशयस्तत्र जायते । ततः: संजायते निष्ठा जन्मैतत् सप्तथा विदु:
tataḥ saṃjāyate rūpaṃ tataḥ sparśo ’bhijāyate | tataḥ saṃjāyate śabdaḥ saṃśayas tatra jāyate | tataḥ saṃjāyate niṣṭhā janmaitat saptathā viduḥ ||
ఆ మూలం నుంచే రూపం జన్మిస్తుంది; అదే మూలం నుంచే స్పర్శ పుడుతుంది. అదే మూలం నుంచే శబ్దం ఉద్భవిస్తుంది; అక్కడే సందేహమూ జన్మిస్తుంది. అదే మూలం నుంచే నిశ్చయాత్మక బుద్ధి (నిష్ఠ) కూడా పుడుతుంది. దీనిని జన్మ యొక్క ఏడు విధాల ఉద్భవంగా పండితులు తెలుసుకొంటారు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse outlines a causal account of how sensory qualities (form, touch, sound) and mental states (doubt and settled certainty) arise from a single underlying source, presenting this as part of a broader sevenfold scheme of origination known to the wise.
Vāyudeva is speaking in a didactic mode, explaining a metaphysical sequence of emergence—how perceptible qualities and cognitive dispositions manifest—framing it as authoritative knowledge within the discourse of the Ashvamedhika Parva.