Shloka 12
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
रसाभियुक्तमन्नं वा दिवा स्वप्न॑ च सेवते । अपक्वानागते काले स्वयं दोषान् प्रकोपयेत्,रसीला अन्न खाता और दिनमें सोता है तथा कभी-कभी खाये हुए अन्नके पचनेके पहले असमयमें भोजन करके स्वयं ही अपने शरीरमें स्थित वात-पित्त आदि दोषोंको कुपित कर देता है
rasābhiyuktam annaṃ vā divā svapnaṃ ca sevate | apakvān āgate kāle svayaṃ doṣān prakopayet ||
అతడు రసాసక్తితో రుచికరమైన, అతిగా ఉత్తేజపరిచే ఆహారాన్ని సేవిస్తాడు; పగలు నిద్రపోతాడు; ఇంకా కొన్నిసార్లు ముందరి భోజనం జీర్ణం కాకముందే అసమయంలో మళ్లీ తిని, తనలోని వాత-పిత్తాది దోషాలను తానే ప్రబలింపజేస్తాడు.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse teaches restraint and proper regimen: avoid indulgent, taste-driven food, avoid daytime sleep, and do not eat again before the previous meal is digested. Such habits directly aggravate the doṣas (vāta, pitta, etc.), leading to imbalance and undermining disciplined, dharmic living.
A Siddha is instructing about right conduct through bodily discipline, using an Ayurvedic framework. The counsel links everyday habits—diet, sleep, and meal timing—to inner harmony, implying that ethical steadiness is supported by regulated living.