Shloka 19
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
वश्िद् विप्रस्तपोयुक्त: काश्यपो धर्मवित्तम: । आससाद द्विजं कंचिद् धर्माणामागतागमम्
vṛddho vipras tapoyuktaḥ kāśyapo dharmavittamaḥ | āsasāda dvijaṁ kañcid dharmāṇām āgatāgamam ||
ప్రాచీనకాలంలో తపస్సుతో యుక్తుడై ధర్మజ్ఞానంలో శ్రేష్ఠుడైన కాశ్యపనామ వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు, ధర్మవిషయక ఆగమ-పరంపరను సమ్యగ్గా తెలిసిన ఒక ద్విజమునిని సమీపించాడు. అతడు ధర్మశాస్త్రాల గూఢరహస్యాలలో నిపుణుడు, భూత-భవిష్య జ్ఞానవిజ్ఞానాలలో పారంగతుడు, లోకతత్త్వార్థంలో కుశలుడు, సుఖదుఃఖాల అర్థాన్ని గ్రహించినవాడు, జననమరణ తత్త్వజ్ఞుడు, పాపపుణ్య వివేకి.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Dharma is best understood through disciplined inquiry: a sincere practitioner (tapas-yukta) approaches an authoritative knower of tradition (āgata-āgama) to learn the subtle principles that govern right conduct and the moral consequences of actions.
The verse sets the scene: the elder Brahmin Kāśyapa, renowned for austerity and knowledge of dharma, goes to meet a learned twice-born sage who is portrayed as an expert in the transmitted teachings on dharma, preparing for a dialogue or instruction.